عوامل خطرآفرین در دیگ های بخار

عوامل خطرآفرین در دیگهای بخار

سرويس و نگهداري ديگ هاي بخار – بخش چهارم

عوامل خطر آفرين در ديگ هاي بخار

عوامل بروز انفجار در ديگ ها ممکن است به دلايل زير باشد:

عوامل بروز انفجار در دیگ

  1. عدم رسيدگي منظم به عملکرد صحيح سيستم هاي اتوماتيک و کنترل ديگ هاي بخار هر چند مطابق آيين نامه ها و استانداردهاي بهره برداري از ديگ باشند. لازم است که سيستم هاي
    خودکار و کنترل روي ديگ نصب گردند اگر چه اين عمل نياز به نظارت را به حداقل مي رساند مع الوصف امکان دارد به دلايل مختلف سيستم هاي کنترل فشار سطح آب و … صحيح عمل نکنند.
  2. دستکاري کردن سيستم هاي فرمان مشعل، پمپ و … و تنظيم آنها از طرف افرادي که تخصص لازم براي اين کار را ندارند و آموزش هاي ويژه در اين زمينه را نديده اند.
  3. ريزش سوخت مايع و يا جمع شدن گاز در ناحيه کوره و محفظه برگشت و احتراق ناگهاني
  4. کوتاهي و عدم دقت در آزمايش شيرهاي اطمينان و کنترل کننده سطح آب
  5. تشکيل رسوب روي کوره و سطوح حرارتي
  6. خوردگي در ناحيه پوسته و سطوح حرارتي و عدم بازرسي دوره اي و ضخامت سنجي قسمت هاي تحت فشار
  7. عدم استفاده از وسايل تصفيه و کنترل خوردگي آب

سيستم هدايت سوخت

– تعبيه شير به منظور امکان قطع سريع سيستم هدايت سوخت در هنگام آتش سوزي الزامي است.

– در مسير رفت سوخت از مخزن به پمپ بايد يک شير يک طرفه تعبيه گردد.

– سمت مکش پمپ سوخت بايد داراي فشار مثبت باشد.

– منابع سوخت زير زميني را بايد با فشار حداکثر ۱۵ پوند بر اينچ مربع به مشعل پمپاژ نمود.

– قطر لوله براي سوخت هاي با گرانروي ۲۰۰ ثانيه و بالاتر نبايد کمتر از ۲ اينچ باشد.

– نبايد از لوله هاي گالوانيزه در سيستم استفاده نمود. به جاي زانويي بايد از روش خمکاري لوله ها استفاده گردد.

– پمپ سوخت بايد داراي صافي بوده و چنانچه فيلترهاي اضافي در مسير لوله ها بکار برده مي شود بايد از توري مدور استفاده گردد.

– حجم مخزن براي تأمين سوخت ديگ بايستي داراي گنجايش کافي باشد.

– نصب يک شير تخليه در پايين ترين نقطه مخزن جهت خروج آب هايي که احتمالاً در آن وجود دارد ضروري است.

– نصب تجهيزاتي از قبيل نشانگرهاي ارتفاع سوخت و خروج هوا از مخزن الزامي است.

– حتماً در اطراف مخازني که در ارتفاع قرار دارند بايد تجهيزات ايمني و آتش نشاني در نظر گرفته شود.

– مخزن بايد داراي يک شيب ۱% به سمت شير تخليه باشد تا املاح و رسوبات به طرف آن هدايت شوند.

منبع آب تغذيه

– منبع آب بايد تا حد ممکن به پمپ آب نزديک بوده و اتصالات لوله اي نيز حتي المقدر مستقيم باشند.

– مخزن آب بايستي بالاتر از پمپ قرار داشته و لوله خروج آب به پمپ بالاتر از کف مخزن باشد.

– چنانچه براي عمل آوري آب، تزريق مواد شيميايي از طريق شير کنترل صورت مي گيرد نصب يک پمپ کوچک جداگانه و تزريق مواد شيميايي طي فواصل زماني منظم در آن ضروري است.

– نصب شير نمونه برداري بر روي مخزن و آزمايش آب درون مخزن بطور روزانه مؤکداً توصيه مي شوند.

– دماي آب ورودي به ديگ بايد بين ۸۵ تا ۹۵ درجه سانتيگراد باشد.

– نصب دماسنج و شيشه آب نما امکان اطلاع رساني مسئول مربوطه را از حجم آب مصرفي ديگ بخار فراهم مي آورد.

شرايط تغذيه آب

ديگ بخار در صورتي مي تواند با راندمان تعريف شده کار کرده و عمر مفيد خود را داشته باشد که از آب تغذيه مطلوبي استفاده نمايد.

آب طبيعي براي تغذيه ديگ بخار مناسب نيست مگر آنکه بطور صحيح تصفيه و سختي و اکسيژن آن گرفته شود و با افزودن مواد شيميايي احياء کننده از خاصيت اکسيدکنندگي آن کاسته شده باشد.

اکسيژن محلول در آب موجب زنگ زدگي و خوردگي سطوح فلزي بويژه لوله هاي دود مي شود.

تشکيل رسوب هاي حاصل از املاح موجب خرابي کوره و لوله هاي دود، ناصافي صفحه – لوله و همچنين کاهش ميزان انتقال حرارت شده

و بدين ترتيب دماني فلز را بالا برده و بازدهي ديگ را پايين آورده و موجب خسارت هاي جدي به آن مي شود.

تصفيه داخلي با افزودن مواد شيميايي به مقدار کافي جهت ته نشين نمودن املاح آب ديگ بخار و واکنش در برابر اکسيژن محلول در آن انجام مي گيرد.

PH آب بايد بين ۵/۹ تا ۱۱ باشد و آزمايشات روزانه به منظور اطمينان از مطلوب بودن کيفيت آب تغذيه و آب ديگ بطور منظم به انجام برسد.

بدين لحاظ که سنگيني آب دليل بر تشکيل رسوب هاي ناخواسته مي باشد لازم است مواد شيميايي در حد مناسب و به مقدار کافي باشد تا اين حالت از بين برود.

در محدوده فشار از صفر تا barg 25، غلظت کل جامدات محلول در آب درون ديگ بايد بين ۷۰۰ تا PPM 3500 بوده و غلظت مواد معلق در آن هم از PPM 15 تجاوز ننمايد.

در محدوده فشاري فوق قليائيت کل آب درون ديگ (محاسبه شده به صورت کربنات کلسيم معادل) بايد بين ۱۴۴ تا PPM 700 باشد.

اکسيژن محلول در آب را مي توان با اضافه کردن سولفيت سديم و هيدرازين از بين برد.

رنج اعداد شرايط آب تغذيه و آب داخل ديگ در نقشه General Assembly که همراه ديگ تحويل مشتري مي گردد قيد شده است.

توصيه مي شود استفاده کنندگان از ديگ بخار جهت کسب اطلاعات بيشتر به استاندارد B.S 2486 (تصفيه آب ديگ هاي نصب شده بر روي خشکي) مراجعه

و يا با شرکت هاي سازنده دستگاه هاي سختي آب مشورت و حتما از چنين دستگاهي استفاده نمايند.

لوله کشي عبور بخار آب

بطور متعارف، اندازه لوله هاي بخار بايد طوري طراحي شود که سرعت عبور بخار از آنها بين ۲۵ تا ۳۵ متر در ثانيه باشد

ولي اگر سيستم لوله کشي داراي اتصالات زياد و مسيري طولاني است قطر لوله ها بايد به نحوي در نظر گرفته شود که فشار مورد نياز در محل هاي مصرف تأمين گردد.

براي جلوگيري از جمع شدن آب در لوله ها ضمن اعمال ۱% شيب از تله هاي بخار نيز استفاده مي شود.

وقتي در اثر عبور بخار دما بالا رود لوله ها منبسط مي شوند براي جلوگيري از خسارات و خطرات احتمالي بايد از خم ها و مفاصل انبساطي مخصوص استفاده شود و بين خم ها نيز از اتصالات قابل انبساط استفاده گردد.

مهار لوله ها توسط بست هاي نگهدارنده صورت مي گيرد. لوله ها مي تواند در داخل بست ها حرکت طولي داشته باشند ولي حرکت عمودي آنها بايد بسيار محدود باشد.

انشعابات بايد از بالاي لوله بخار انجام گيرد و عايق لوله ها نيز به اندازه کافي باشد. آب تقطير شده از گرمکن هاي مخزن سوخت يا از ظروف محتوي مواد شيميايي که براي ديگ زيان آور است نبايد به مخزن تغذيه آنها هدايت شود.

عوامل بروز انفجار در ديگ

۱- سرويس و نگهداري ديگ هاي بخار-بخش اول

۲- سرويس و نگهداري ديگ هاي بخار-بخش دوم

۳- سرويس و نگهداري ديگ هاي بخار – بخش سوم

۴-سرويس و نگهداري ديگ هاي بخار – بخش چهارم