سختی گیری آب در موتورخانه ها-بخش دوم

مضرات آب سخت

سختی زدایی آب .آب سخت براي مصرف در کارخانجات مناسب نيست. از مضرات آن ايجاد قشر آهکي بر روي جداره ديگ و خوردگي آن مي باشد.

سختي آب، عامل تشکيل رسوب در ديگ هاي بخار، مبدل هاي حرارتي، برج هاي خنک کننده و سيستم هاي سرد کننده مي باشد.

اگر آب سخت براي شستشو به کار رود، صابون هدر مي رود، در صنايع نساجي و رنگرزي کيفيت افت مي کند.

انحلال سود سوز آور در آب، منيزيم را به صورت هيدروکسيد منيزيم رسوب مي دهد.

سختي بيش از حد باعث سوء هاضمه و بروز بيماري هاي کليوي مي شود.

به منظور سختی زدایی آب ، تعداد زيادي مواد شيميايي موجود است، که داراي کربنات سديم هستند اين مواد را قبل از ورود آب، به ديگ ها اضافه مي کنند که باعث گرفتن سختي آب مي شود و يا در ديگ بر اثر افزودن اين مواد، آهک و گچ را رسوب مي دهند (باعث شناور شدن رسوب در آب ديگ مي شود) و ديگر اين رسوب، محکم به جدار ديگ نمي چسبد به طوري که مي توان آن را به آساني پاک نمود.

البته به ياد داشته باشيد جهت خروج اين رسوبات معلق شده در ديگ بايد طبق يک برنامه زمان بندي شده و منظم اقداماتي از جمله زير آب زدن به صورت مداوم تکرار شود.

سختی زدایی آب

براي برطرف کردن سختي موقت آب، با جوشاندن آن کربنات هاي هيدروژن محلول به کلسيم نامحلول تبديل شده و تشکيل رسوب مي دهند.

اين رسوب در مناطق داراي آب سخت، درون ديگ ها ديده مي شود. سختي دايمي آب را مي توان با کمک نرم کننده هاي تبادل کننده يون، مانند پرموتيت برطرف کرد.

آبي که در طبيعت وجود دارد تقريباً هميشه ناخالص مي باشد.

زيرا اغلب داراي گچ، آهک، نمک طعام، ترکيبات منيزيم، آهن، اکسيژن، و ازت، انيدريد کربنيک، ترکيبات آلي و غيره است، مقدار اين ناخالصي ها در آب هاي مناطق مختلف متفاوت است.

يکي از اجسام گيرنده سختي آب، تري ناتريم فسفات Na3PO مي باشد که با اسم آلبرت تري بکار مي رود.

يون کلسيم موجود در آب بر اثر ناتريم فسفات تبديل به تري کلسيم فسفات PO42Ca3 مي گردد و رسوب مي نمايد.

بر اثر ريختن بي کربنات کلسيم، آب تبديل به کربنات مي شود و رسوب مي نمايد (Ca3H2CaCO3Ca+Co2+H2O)) و بي کربنات کلسيم آب، بر اثر کربنات سديم، گچ و بي کربنات کلسيم، به کربنات کلسيم تبديل مي شود و رسوب مي گردد:

Ca3H2Ca+Co3Na2CO3Ca+2CO3HNa

SO4Ca+Co3Na2CO3ca+So4Na2

سختی آب

اخيراً به مقدار زياد از رزين ها که قادرند تعويض يون کنند، براي رفع سختي آب استفاده مي کنند. رزين لواتيت در آلمان و امبرليت و دووکس در آمريکا استعمال مي گردد.

درجه سختي آب را از روي مقدار کلسيم و منيزيم موجود در آن تعيين مي کنند.

در آلمان اگر آبي ده ميلي گرم CaO در يک ليتر داشته باشد مي گويند درجه سختي آب يک است.

در فرانسه اگر آبي در يک ليتر ده ميلي گرم کربنات کلسيم با همسنگ آن کربنات منيزيم داشته باشد مي گويند که يک درجه سختي دارد.

براي تعيين سريع سختي آب، کارخانه شيميايي واقع در آلمان قرص هايي ساخته است. در يک لوله آزمايش مخصوص و مدرج، آب مورد آزمايش را تا خط نشان لوله پر مي نمايند، و به وسيله معرفي که همراه بسته قرص هاست رنگ اين آب را قرمز مي کنند و آن گاه آنقدر از اين قرص ها در آن مي اندازند تا رنگ آب سبز گردد.

شماره قرص هاي ريخته شده در لوله آزمايش برابر درجه سختي آب مي باشد. دقت اين روش تا نيم درجه است در ايران معمولاً از کيت هاي خاصي استفاده مي شود.

مطالب مرتبط

۱- سختي گيري آب در موتورخانه ها-بخش اول

۲- سختي گيري آب در موتورخانه ها-بخش سوم

۳- سختي گيري آب در موتورخانه ها-بخش چهارم