انواع مشعل های گازی و گازوئیلی

قیمت مشعل رعد ايران

مشعل گازوئیلی

در اين مقاله به شرح مشعل های گازی و گازوئيلی و اجزاء هر يک مي پردازيم:

مشعل های گازی

مشعل های گازی به دو قسمت عمده تقسيم مي شوند

  1. مشعل های گازی بدون فن يا اتمسفريك
  2. مشعل های گازی فن دار

با توجه به اينكه كاربرد مشعل های فن دار وسيع تر مي باشد در زير به شرح عملكرد مشعل های فن دار مي پردازيم. هنگامي كه درجه حرارت آب از ميزان ست شده بر روي ترموستات ديگ پايين تر آمد، ترموستات از طريق فاز ورودي به رله مشعل، به موتور مشعل فرمان روشن شدن را مي دهد و فن هوا را به محفظه احتراق هدايت مي كند. پس از طي شدن زمان هاي tlw = max.reaction time for air proving system و tv1= pre-purge time (كه اصطلاحا به آن زمان پرچ گفته شده و در اين زمان گازهاي اضافي داخل ديگ تخليه مي شوند و سوخت بهتر منتقل مي شود، اين زمان در رله هاي مختلف متفاوت است)

جريان برق به ترانسفورماتور جرقه مي رسد و سرالكترودها جرقه ايجاد مي گردد. ترانسفورماتور جرقه مي بايستي ولتاژ بالايي در حدود ۱۰۰۰۰ ولت ايجاد كند. پس از طي شدن زمان tvz = pre-ignition time شيربرقي گاز باز مي شود و در محفظه احتراق مخلوط هوا و گاز مشتعل مي گردد. پس از طي شدن زمان ts = safty time جرقه زن متوقف مي شود. هنگامي كه درجه حرارت آب به حد تعيين شده بر روي ترموستات رسيد موتور فن خاموش شده و شير مغناطيسي نيز راه ورود جريان گاز را مي بندد.

تجهيزات ايمني جانبي

۱- GAS PRESSURE ( كنترل كننده فشار گاز ورودي ) : در صورتيكه فشار گاز كاهش يابد اين كنترل كننده شير مغناطيسي گاز ورودي را مي بندد.

۲- AIR PRESSURE (كنترل كننده فشار هواي ورودي ) : در صورتيكه هواي كافي به مشعل نرسد راه ورود گاز رامسدود مي كند.

۳- ميله يونيزاسيون :

به سبب آبي بودن شعله در مشعل هاي گازي براي كنترل شعله از ميله يونيزاسيون استفاده مي شود

و در صورتي كه شعله خاموش شود موتور خاموش شده و رله مشعل اصطلاحا ريست مي کند.

مشعل گازوئيلي :

بدنه ي اين مشعل از آلياژ مقاوم و سبک ساخته شده و قطعات و اجزاء آن عبارتند از :

  1. الکترو موتور : که بادزن و پمپ مشعل را به حرکت در مي آورد.
  2. بادزن : که هم محور با الکترو موتور بوده هواي لازم براي مخلوط سوخت را تامين مي نمايد.
  3. دريچه ي قابل تنظيم هواي ورودي : که جهت کنترل مقدار هواي ورودي به مشعل بکار مي رود.
  4. شعله پخش کن : که به هواي دميده شده توسط بادزن حالت دوراني داده باعث تخليط هر چه بيشتر سوخت و هوا مي شود.
  5. ترانسفورماتور فشار قوي : که کار آن ايجاد ولتاژ زياد (۱۲۰۰۰ ولت) براي توليد جرقه است.
  6. لوله هاي سوخت : با انواع شيرهاي الکترومغناطيسي جهت انتقال سوخت به پمپ سوخت.
  7. پمپ سوخت : که از نوع چرخ دنده اي دوار بوده سوخت را از منبع سوخت مکيده با فشار ۵ تا ۲۰ اتمسفر توسط لوله ي ناقل به نازل مي رساند.

با توجه به فشار جو و ميزان افت فشار در لوله ها، ارتفاع مکش اين پمپ نمي تواند از حدود ۱۸ فوت تجاوز نمايد،

لذا با افزايش طول لوله کشي از منبع سوخت تا مشعل، بايد از ميزان ارتفاع مکش کاسته شود تا از خطر ايجاد کاويتاسيون در پمپ احتراز گردد.

۸) نازل :

که سوخت مکيده شده توسط پمپ در گذر از آن به پودر تبديل مي شود تا پس از تخليط با هواي دميده شده بوسيله ي بادزن جهت احتراق آماده گردد. نازل سوخت بصورت مخروط مي باشد که ممکن است بصورت مخروط کامل، مخروط توخالي و يا تلفيقي از هر دو باشد. موضوع حائز اهميت زاويه ي پاشش (زاويه ي راس مخروط) است. هرچه طول ديگ بيشتر بايد زاويه ي نازل را کوچکتر درنظر گرفت

تا حدي که شعله بدون برخورد به جداره ي انتهايي ديگ تمام طول ديگ را تحت پوشش داشته باشد. روي بسته بندي مخروط زاويه ي مخروط و نيز مقدار سوختي را که از آن خارج مي شود مي نويسند. در واقع مقدار واقعي سوخت محاسبه شده براي مشعل با انتخاب نازل مناسب تامين مي گردد، بدين ترتيب که در کاتالوگ مشعل براي هر مدل انتخابي مقدار حداکثر و حداقل مصرف سوخت تعيين شده است،

مثلا اگر مشعل انتخابي داراي مقدار سوخت مصرفي ۱ تا ۳ کيلوگرم بر ساعت باشد، بدين معني است که پمپ اين مشعل قادر خواهد بود تا حداکثر ۳ کيلوگرم بر ساعت سوخت را از منبع مکش کند و تنها با انتخاب نازل مناسب است که مقدار سوخت واقعي را که توسط مشعل مصرف مي شود و مقدار آن را از طريق محاسبه تعيين نموده ايم مي توانيم تامين نماييم. مازاد سوخت بر حسب اينکه مشعل بالاتر يا پايين تر از از منبع قرار گرفته باشد در داخل مشعل گردش کرده يا از طريق لوله ي برگشت به منبع بازمي گردد.

۹) رله ي کنترل :

که در حکم مغز مشعل بوده و زمان بندي شروع و اختتام عمليات قسمت هاي مختلف مشعل توسط آن صورت مي گيرد. اين عضو همچنين فرمان خاموش يا روشن شدن مشعل را با کسب خبر از دماي آب ديگ توسط آکوستات و يا کيفيت احتراق سوخت بوسيله ي فتوسل، صادر مي کند. زمان بندي عملياتي برنامه ريزي شده براي قسمت هاي مختلف مشعل که توسط رله ي کنترل صورت مي گيرد به قرار زير است :

در شروع کار مشعل، ابتدا بادزن جهت تعويض هواي آلوده ي داخل ديگ با هواي تازه ي بکار افتاده، پس از ۲۱ ثانيه جرقه زن فعاليت خود را آغاز مي کند تا ته مانده ي سوخت باقي مانده در محفظه ي احتراق، سوخته يا بخار شود. ۱۹ ثانيه پس از بکار افتادن جرقه زن، شير مغناطيسي باز شده سوخت وارد نازل مي شود و عمل احتراق انجام مي شود. ۵ تا ۶ ثانيه پس از باز شدن شير مغناطيسي جرقه زن از کار مي افتد.

۱۰) فتوسل :

از فتوسل در مشعل هاي گازوييلي و در بعضي از مشعل هاي گاز سوز بمنظور جلوگيري از انباشت سوخت در داخل كوره ديگ و احتمال بروز انفجار استفاده مي شود. چشم الكتريكي يا فتوسل در داخل محفظه اي در بدنه مشعل طوري نصب مي گردد كه بتواند داخل ديگ و شعله را به خوبي ببيند. در ساختمان فتوسل از نيمه هادي ها استفاده شده است. مانند ژرمانيوم. براثر تابش نور الكترون هاي مدارخارجي تحريك مي شود و خاصيت هدايت پذيريشان زياد مي شود و جريان برق عبور مي كند.

فتوسل چیست؟

يك فتوسل از صفحه كوچك سراميكي كه روي آن ماده اي بصورت مارپيچ ماليده شده است تشكيل شده است ( سولفيد كاديوم ) دو سر مارپيچ توسط دو رشته سيم به رله متصل مي گردد.

اين مجموعه در داخل يك محفظه شيشه اي قراردارد. سولفيد كاديوم به نورحساسيت دارد و هنگامي كه نور به آن نمي رسد مقاوت الكتريكي آن خيلي بالا مي رود (حدود دو مگااهم كه اهم متر آنرا بي نهايت نشان مي دهد ) و بر عكس زماني كه نور به آن تابش كند مقاومت الكتريكي آن بسيار كاهش مي يابد.

(حدود ۶۰۰ اهم) بنابراين وقتي مشعل روشن است فتوسل نور را دريافت كرده و مقاومت مارپيچ كاهش مي يابد و در نتيجه جريان القايي ضعيفي در مدار رله برقرار مي شود و وقتي مشعل خاموش مي شود و برقي به فتوسل نمي رسد مقاومت الكتريكي مارپيچ فوق العاده بالا بوده و جرياني به پايه ۲ رله نمي رسد و اصطلاحا رله ريست مي كند. فتوسل ها پس از يك زمان مشخص بعد از رويت جرقه شروع بكار مي كنند و در كنترل مشعل قرار مي گيرند.

اين چشم ها در زماني كمتراز ۰٫۰۸ ثانيه بعد از خاموش شدن مشعل، مشعل را از كار مي اندازند. بمنظور حفاظت از سولفيد كاديوم در برابر رطوبت و اكسيد شدن و ضربات قسمت حساس آنرا در يك محفظه شفاف قرار مي دهند.

لازم بذكر است مقاومت اهمي فتوسل ها در مدل هاي مختلف متفاوت بوده و به شدت نور هم بستگي دارد.

۱۱) شير برقي گازوئيل :

معمولاً در مسير عبور سوخت از پمپ به سمت نازل يك شير برقي قرار مي دهند علت قرار دادن اين شير اين است كه به هنگام خاموش كردن مشعل گازوئيل به داخل محفظه احتراق نشت نكند

و همچنين براي اين است كه به هنگام راه اندازي مشعل زماني حدود ۱۵ ثانيه بدون اينكه سوخت پاشيده شود وانيتلاتور كار كند تا هواي داخل ديگ را خارج نمايد. در اين زمان لازم است كه مسير گازوئيل بسته شود و شير برقي اين عمل را انجام مي دهد.

شير برقي داراي يك بوبين و يك سوزن و مجراي عبور سوخت است. در هنگامي كه برق بوبين شير برقي قطع است سوزن تحت تاثير وزن خود و فنري كه در پشت آن قرار دارد مجراي عبور گازوييل را مي بندند. وقتي كه بوبين برق دار مي‌باشد ميدان مغناطيسي كه توليد مي كند باعث آهن ربا شدن هسته مي گردد كه در نتيجه سوزن را بالا كشيده و باعث باز شدن شير برقي مي گردد

بايد توجه داشته باشيم كه شير برقي را بايد به صورت افقي ببنديم.