شرايط سايكرومتريك استخر(psychrometric)

فضاهاي آبي (دما ، فشار و رطوبت)

در فضاهاي سرپوشيده، گرم كردن آب استخر مي تواند موجب تبخير ۱۰۰ گالن آب يا بيشتر در روز و اضافه شدن آن به هواي درون سالن شود.

اين مجموعه ها بدليل وجود رطوبت و تقطير بخار، محيط هاي خورنده محسوب مي شوند كه در طراحي سيستم هاي گرمايش ،تهويه مطبوع و تامين هواي تازه بايد شرايط آسايش براي شناگران و تماشاچيان فراهم گردد.

اولين گام در طراحي براي استخرهاي سرپوشيده بررسي اختلاف بين درجه حرارت هوا و آب استخر است كه آن را بايد در حد۳  درجه فارنهايت و حداكثر ۵ درجه فارنهايت حفظ نمود(هوا گرمتر از آب استخر است).

درجه حرارت مناسب براي آب استخر۸۲  تا ۸۳  درجه فارنهايت (۲۷٫۵ تا ۲۸٫۵ درجه سانتيگراد) است. شناگران حرفه اي ممكن است كه ۷۸ درجه فارنهايت (۲۵٫۵ درجه سانتيگراد) را ترجيح بدهند، در حاليكه مسن ترها در درجه حرارت ۸۴ تا ۸۶ درجه فارنهايت (۲۹تا۳۰ درجه سانتي گراد) راحت تر هستند.

در جدول ذيل دما و رطوبت لازم براي انواع استخر آمده است:

نوع استخر دماي آب استخر(F) مشخصات هواي فضاي استخر
آموزشي

۷۷

RH 50-60%    –     Dewpoint64   –  DB80
عمومي

۸۰

RH 50-60%  – Dewpoint66F  –  DB82F
ورزشي

۷۵

RH 50-60%  – Dewpoint63    –  DB78
مسكوني

۸۴

RH 50-60%  – Dewpoint73F  –  DB86F
درماني

۹۰

RH 50-60%  – Dewpoint73F  –  DB86F

 

درشرايط سايكرومتريك چنين فضايي بايد به ميزان رطوبت كه تقريبا % ۵۰تا %۶۰ است و همچنين نقطه شبنمي كه به اندازه كافي از دماي محيط پايين تر باشد، توجه نمود.

مقدار رطوبت نبايد از مقادير تعيين شده كمتر باشد چرا كه باعث افزايش تبخير آب و بدنبال آن افزايش بار گرمايي استخر خواهد شد و مهم تر از همه، بالا بودن رطوبت باعث خوردگي شديد و رشد كپك مي شود، بديهي است مشخصات سايكرومتريك چنين فضايي با اين خصوصيات بايد از ساير فضاها و اتاق ها جدا باشد و انتقال هوا از راه هاي خروجي وپنجره ها كنترل گردد.

وجود ديوار خارجي يا شيشه هاي مشرف به هواي آزاد، كنترل تقطير بخار را مشكل مي كند، مادامي كه دماي اين سطوح بالاتر از نقطه شبنم نگه داشته مي شود

تقطير روي آنها صورت نگرفته و صدمه اي به سازه وارد نمي شود كه يكي از موثرترين روش ها براي رفع اين مشكل محوطه استخر بايد حدود(inw)%5 تا(inw)%51 كمتر از فضاهاي مجاور باشد، با اين كار انتقال رطوبت هواي سالن و بوي مواد ضدعفوني كننده محلول در آب به مكان هاي ديگر به حداقل مي رسد.

براي دفع رطوبت موجود در فضا بايد از تغذيه هواي تازه استفاده شود اين مقدار بايد به اندازه اي باشد كه رطوبت موجود در هوا را كاملا جذب وبه خارج منتقل كند.

براي اينكه كوران هوا باعث ناراحتي شناگران نشود دفعات تعويض هوا در محيط استخر۲تا۴ مرتبه در ساعت در نظر گرفته مي شود مگر آنكه گنجايش سالن براي تماشاچي زياد باشد كه در اين صورت جهت آسايش تماشاچيان ميتوان۶تا۸ بار در ساعت تعويض هوا را انجام داد.

انتقال هواي سالن به بيرون بايد از بالاترين نقطه ممكن صورت گيرد تا هواي هيچ قسمتي ساكن نمانده واز تقطيررطوبت ناشي از سكون هوا جلوگيري شود.

در مورد محل نصب دريچه هاي تهويه توصيه معمول اين است كه دريچه هاي ورودي هواي تازه ودريچه تخليه هواي استخر در سقف، نزديك يكديگر قرار نگيرند تا نوعي جريان هوا بين آنها ايجاد گردد.

عايق كاري رطوبتي جداره ها اهميت خاصي دارد و براي سقف كاذب اينگونه محيط ها بايد تهويه لازم در نظر گرفته شود. موثرترين راه براي جلوگيري از پديده تعريق در فضاهاي كاذب گرم نگه داشتن معمولي با يك يا چند هيتر و تهويه مناسب اين فضاهاست.

دماي آب و محيط فضاهاي آبي بصورت ذيل است:

 

فضا

آب

محيط

دما(F)

دما(C)

دما(F)

دما(C)

استخر

۸۰

۷/۲۶

۸۳

۳/۲۸

جكوزي

۱۱۳

۴۵

۸۳

۳/۲۸

سوناي خشك

۱۲۲

۵۰

سوناي مرطوب

۱۱۰

۴۳

حوضچه آب سرد

۶۸

۲۰

سرويس هاي بهداشتي

۷۰

۱/۲۱

محوطه دوش ها

۷۰

۱/۲۱

منبع : كتاب طراحي نگهداري تاسيسات مكانيكي آبي(استخر-سونا-جكوزي)

 

! کپی ممنوع  * استفاده از مطالب اين سايت فقط با ذكر نام منبع بلامانع مي باشد  * کپی ممنوع  !