صرفه جويی با به سازی مشعل -۱-مجله۱۲۹

صرفه جويی پول با به سازی مشعل

قسمت اول

اگر پکيج بويلر /مشعل شما شبيه بيش از۲۰۰۰۰۰ پکيج بويلر بخار صنعتی تجاری باشد که هم اکنون در حال کارند؛احتمالا متجاوز از۲۰سال عمر دارد.چنين پکيجی به احتمال زيادفقط با راندمان۶۰تا۷۰ درصد کار می کند و مقادير معتنابعی سوخت و پول با هردقيقه کارکرد اينگونه تجهيزات به هدر می روند.هدر دادن غيرضروری پول آنهم درجواقتصادی حاکم غيرقابل قبول است.

اگرچه يک پکيج بويلر جديد به اين مشکل سروسامان می دهد، اما چنين سرمايه گذاری کلانی (معمولا۱۰۰۰۰۰دلار يا بيشتر)با توجه به بحران اقتصادی فعلی ممکن است به سختی قابل توجه توجيه باشد.خوشبختانه با بهسازی و ارتقای کارايی پکيج بويلرهای موجود که کم هزينه تر تمام می شوند می توان راندمان را افزايش و مصرف سوخت را کاهش داد. با فرض اينکه مخزن بويلر در وضعيت خوبی باشد.بهترين فرصت برای کاستن از مصرف سوخت موتورخانه و هزينه های برق عبارت از بهسازی مشعل،اجزای مشعل ،و کنترلها می باشد.اين مقاله انواع گزينه های بهسازی مشعل را مورد بررسی قرار می دهد.

fb-3.Mboiler.com.jpg

  • تعويض مشعل

مشعل عامل اصلی مصرف سوخت و هزينه های يک سيستم بويلر است.يک مشعل معمولا بعد از۲۰سال سرويس دهی فرسوده می شود؛اجزای مکانيکی مشعل از قبيل اتصالات لينکيج (لينکيج اهرم يا بازوی متحرکی است که از آن برای کنترل نسبت هوا به سوخت استفاده می شود-مترجم)،بادامکها،وساير قطعات متحرک،مستهلک می شوندو توانايی مشعل در کنترل دقيق نسبت هوا به سوخت افت می کند.نتيجه چنين وضعيتی عموما بعنوان “پسماند”شناخته می شود که بنوبه خود منجر به آن می گردد که مشعل در حفظ سطوح مطلوب هوای اضافه در سراسر دامنه اشتعال بمنظور احتراق بهينه ناتوان شود.

هوای اضافه بالاتر به منزله راندمان احتراق پايين تر است.يک مشعل کهنه متحمل مسائل ديگری نيز می شود از جمله: گرفتگی يا خراب شدن نازل ها و اريفيسهای گاز و خرابی سايراجزای راس احتراق که مسئول اختلاط صحيح سوخت و هوا هستند.همه اينها منجر به سوختِ سوزانده نشده(مونوکسيد کربن،هيدروکربن،و غيره) و سطوح هوای اضافه بالاتر از حدنياز می شوند که نهايتا موجب کارايی ضعيف ،کاهش راندمان کلی صرف هزينه های غيرضروری خواهد شد.

اگر يک مشعل دارای قطعات فرسوده بسيار زيادی بوده يا از فناوری منسوخی برخوردار باشد، افزون کنترل های جديد احتمالا چاره ساز مشکلات زيربنايی نخواهد بود.در عوض،مشعل قديمی را می توان با يک مشعل جديد که واجد کنترلهای پيشرفته ،قابليت  Turndown بالاتر (Turndown عبارت است از نسبت ظرفيت در اشتعال کامل به پايين ترين نقطه اشتعال قبل ازخاموشی مشعل)،و مقتضيات هوای اضافه پايين تر باشد تعويض نمود.بسته به فاکتورهای مختلف منحصربه فرد هرسيستم،تعويض يک مشعل می تواند سوخت را۵تا۱۰ درصد کاهش دهد.مشعلهای قديمی همچنين با مقررات جديد وسخت گيرانه تر انتشار آلاينده ها که توشط سازمان محيط زيست آمريکا(EPA) وضع شده اند،سازگاری ندارند.برای سيستمهايی که شامل  مشعل کهنه هستند، تهديد جرائم مالی تخطی از استانداردهاي EPA شايد خيلی بيشتر نمود پيدا کند تا چربش احتمالی هزينه اوليه تعويض مشعلهای قديمی با مدلهای جديدتر که آلاينده های بسيار منتشر می کنند.

  • Turndown بالا

تعويض يک مشعل قديمی با يک مشعل جديد که واجد قابليتTurndow بالا باشد يکی از سودمندترين بهسازيهای موجود است.در حالی که مشعل های قديمی معمولا در دامنه Turndown باريکی کار می کنند،مشعلهای با Turndown بالا حتی در نرخ های اشتعال پايين تر به عملکرد خود ادامه می دهند تا بارهای کمتر را تامين نمايند.

يک مشعل با قابليت Turndown بالاتر سيکلهای کمتری را تجربه می کند.قبل از هر سيکل اشتعال،يک مشعل بايديک “پيش تخليه”کنترل شده خودکار را سپری کند که طی آن هوای تازه از داخل مجاری گاز دودکش برای مدت زمان مشخص دميده می شود.

بسته به چند فاکتور از قبيل کسب تائيديه های بيمه وسازمانهای نظارتی (در ايالات متحده)،ممکن است لازم باشد مشعل يک مرحله “پس تخليه را نيز طی کند.اين تخليه ها کوره را از شر هرگونه سوخت سوزانده نشده ای که ممکن است انباشته شده باشد در شرايط کنترل نشده ای محترق شود،خلاص می سازند.در بسياری کاربردها،پس از تخليه بايد به محض اينکه يک بار تامين گرديد آغاز شود که بعد از آن،مشعل به خاموشی با وضعيت استندبای می رود هر زمانی که هوای خنک تر به داخل يک ديگ يا مبدل حرارتی دميده می شود،از اتلاف گرما اتفاق می افتد.بنابراين مشعل در سيکلهای اشتعال بعدی بايد دمای آب يا سيال گرم شونده را بالاتر ببرد تا تلفات گرمايی مربوط به پيش تخليه و پس تخليه را جبران کند.موتور بادزن نيز بايد برای هر تخليه فعال شود که اين هم بر هززينه های غيرضروری انرژی می افزايد.

مشعل های با قابليت Turndown می توانند وقوع ايت سيکلها وهزينه های مربوطه را بطور چشمگيری کاهش دهند.در صورت استفاده از يک مشعل  با Turndown بالا ،ديگ هنگامی که يک سيکل جديد آغاز می شود گرمتر خواهد بود که اين،مقدار انرژی مورد نياز برای برگشتن به نقطه تنظيم را کاهش می دهد.علاوه براين،حين نوسان مشعل جهت تامين فشار يا دمای مطلوب يک مشعل با Turndown بالا به احتمال خيلی کمتری از نقطه تنظيم مطلوب فراتر می رود و بدين ترتيب مانع اتلاف سوخت بيشتر ميشود. سيکلها همچنين به منزله کاهش خرابی ناشی از خستگی سيکلی می باشد که اين نيز موجب کاهش هزينه های نگهداری خواهدشد.

مقاله قبلی – مقاله بعدی

 

! کپی ممنوع  * استفاده از مطالب اين سايت فقط با ذكر نام منبع بلامانع مي باشد  * کپی ممنوع  !

 

انواع ديگ هاي(بويلرهاي) بخار مشهد بويلر انواع ديگهاي(بويلرهاي)روغن داغ مشهد بويلر انواع ديگ هاي(بويلرهاي) آبگرم(آبداغ)-ديگ فولادي مشهد بويلر بخارشوي-كارواش-تجهيزات موتورخانه-روغن حرارتي-هيتر هواي گرم فيلترشني-مبدل حرارتي-سختي گير-موگير و صافي-منبع كوئل دار مقاللات تخصصي بويلر(ديگ بخار)-نرم افزارهاي تخصصي-استانداردهاي فني